دیدگاه‌ها برای: افسردگی

با: کوروش

کوروش — Wed, 31 Dec 1969 18:00:00 +0000

کوسشعر بود

با: منور

منور — Wed, 31 Dec 1969 18:00:00 +0000

سلام
عالی بود
این آقا کیه؟
چرا من نمیشناسمش؟
کار دیگه ای هم دارند ایشون
میشه هرکی چیزی ازشون میدونه یا کاراشونو داره به من میل بزنه ؟
pleeeeeeeeeeaaaaaaaseeeeee

با: ماندانا

ماندانا — Wed, 31 Dec 1969 18:00:00 +0000

سلام جناب شهرجردی، امیدوارم سال میلادی پیروزی را را در پیش داشته باشید.مدتی است که ایمیلی از جانب شما مبنی بر ارسال کتاب «لااله الا لاو» علی عبدالرضایی دریافت نکرده ایم. قرار بود که این کتاب تا پایان امسال منتشر شود خواستم خبر حاصل کنم که آیا کتاب مربوطه منتشر نشده یا ما در پرداخت وجه پیش فروش کمی کوتاهی کرده ایم لطفن ما را در جریان قرار دهید چون برخی دیگر از همکلاسی ها دوست دارند این کتاب را داشته باشند چنانچه کار چاپ لااله الالاو به پایان رسیده من را در جریان قرار دهید تا مابقی مبلغ را پرداخته و همچنین جهت خرید دوستان جدید نیز اقدام کنم
باتشکر
ماندانا تهامی

با: طیب

طیب — Wed, 31 Dec 1969 18:00:00 +0000

سلام، در روزگاری که شعر دچار قعطی زدگی است ممنونم که هرازچندگاهی خوانندگانتان را دعوت به نیوشیدن شعر ناب می کنید هرچند که من نوشتن حرفه ای بلد نیستم و نمی توانم تئوریک بنویسم اما شعر جان من است و باید بگویم که شعرهای عبدالرضایی همیشه زنده ام نگه می دارد

با: کورش

کورش — Wed, 31 Dec 1969 18:00:00 +0000

آقای شهرجردی شما که همه پیامهای من رو به جرم غیر تیوریک بودن حذف می کنین پس چرا این پیام بالا رو حذف نکردین که فقط توش فحش داده مثل اینکه مجله شعر هم اهل قائل شدن تبعیض است لااقل پیامهای من نکته هایی داشت که شعر استاد را برای خواننده راحت تر می کرد این را صرف نامه به شما نوشته ان لطفا در وبلاگ نزنید

با: مهیار کاوه

مهیار کاوه — Wed, 31 Dec 1969 18:00:00 +0000

علی جان خیلی داری حال می دی یکی از یکی زیباتر و عمیق تر.خوشم میاد که تو اهل ادا نیستی و با آنهمه کوسبازی و پز بی دردی و بی غمی دادن از همه اندوهناکتری، اصلا صدای تو آوای درد و رنج هزار و چهارصد ساله یک پارسی ششدانگ است. اما از همه ایتها که بگذریم بگذار یک چیزی بهت بگم نزدیکترین دوستان سابقت در طی شش سالی که ایران نیستی و غیبت مطلق در مطبوعات ایران داری همه جا شایعه کرده بودند که علی تمام شده و فقط شعرهای سیاسی و شعاری برای گروههای سیاسی می نویسه و کتاب آخرش ضعیفه اما الان این صداها و این شعرها دارد دست به دست می شود اصلا خود من این صداها را ریخته ام در سی دی و وقت رانندگی گوش می دهم تا حالا همه دوستان و نزدیکانم از روی آن کپی کرده اند باید به مهرداد عارفانی هم خسته نباشید بگویم و دست مریزاد و همچنین به سردبیر مجله شعر که طی سالهای اخیر مثل خیلی از مجلات کهفقط می خواستند تیراژ بگیرند و از علی شعر می زدند و بلافاصله وارد معاملات بنگاهی میدند در جا نزد و هر روز قدرتمندانه تر پشت شعرهای علی ایستاد و از شعر و شعور فارسی دفاع کرد.آیا این جاکش ها و مامورانی که بین شاعرها وول می خورند و نفوذی هستند اصلا آیاشاعری می تواند متن خاص و عمیقی مثل همین افسردگی را بنویسد؟ حالا همه شعرهای علی پیشکش،واقعا آیا وجود دارد کسی که بتواند همسنگ همین شعر را بنویسد؟ دمت گرم علی این سالها مدام داشتم خون جگر می خوردم از دست این رفقای سالوس مسلک ات خوب با همین شعرهایی که اتفاقن از کتاب آخرت انتخاب کرده ای دهن شان را گاییدی